Pod koniec XIX wieku zaczęto zastanawiać się, jak chronić wejście do rzeki Ångermanälven, którą można przedostać się dość daleko wgłąb kraju. W 1914 roku utworzono korpus artylerii Hemsö i podjęto decyzję o budowie fortecy. Budowa rozpoczęła się dwa lata później i została ukończona w 1922 roku.
Forteca została wydrążona w skale. Od wejścia prowadziły dwa korytarze - jeden na wprost, ten miał przejąć siłę wybuchu w razie ataku, a drugi prowadził do części, w której mieszkali i pracowali żołnierze.
Na powierzchni znajdowały się dwa 15 cm działa i dwa reflektory. Możliwe było strzelanie zarówno do zbliżających się statków jak i samolotów.
W 1925 forteca i korpus zostały przeniesione do stanu rezerwy, ale już po rozpoczęciu drugiej wojny światowej powróciły do aktywnego użycia. W czasie Zimnej Wojny fortecę rozbudowano.
Na wyspę dostać się można tylko promem i aż do lat '90 XX mogli to robić wyłącznie obywatele Szwecji. Forteca była użytkowana przez wojsko do roku 1989.
W fortecy było miejsce dla 320 żołnierzy, którzy pełnili tam służbę przez 5 miesięcy.
 |
| [Wejście do fortecy] |
 |
| [Sklep dla żołnierzy] |
 |
| [Agregat prądotwórczy] |
 |
| [Pokoje żołnierzy] |
 |
| [Miejsce z którego decydowano kiedy wystrzelić pociski] |
 |
| [Radar] |
 |
| [Warsztat] |
 |
| [Działo na górze] |
